کد خبر : 114822
تاریخ انتشار : دوشنبه ۱ آذر ۱۴۰۰ - ۲۲:۴۸

خانه‌نشینیِ خیابانی!

خانه‌نشینیِ خیابانی!

این روزها که ویروس کرونا شهر را دوره کرده است، همه در خانه نمی‌مانند، نمی‌توانند که بمانند، خانه برای افرادی بی سقف و در و پنجره است؛ زیر پل، در ایستگاه اتوبوس، داخل کوچه. ویروس کرونا زندگی را برای بخشی از جامعه تغییر نداده است و در، هنوز روی همان پاشنه می‌چرخد؛ بدون هیچ محافظ

این روزها که ویروس کرونا شهر را دوره کرده است، همه در خانه نمی‌مانند، نمی‌توانند که بمانند، خانه برای افرادی بی سقف و در و پنجره است؛ زیر پل، در ایستگاه اتوبوس، داخل کوچه. ویروس کرونا زندگی را برای بخشی از جامعه تغییر نداده است و در، هنوز روی همان پاشنه می‌چرخد؛ بدون هیچ محافظ ‌و سرپناه برای در امان ماندن از بیماری‌. با وجود فعال بودن گرمخانه‌ها، آن‌ها امکان استفاده از آن را نداشته‌اند. هرچند از اواخر اسفند «طرح پیشگیری از ابتلا به کرونا بین کارتن‌خواب‌های معتاد» از سوی بهزیستی کلید خورد، اما هنوز هم می‌توان بی‌خانمان‌هایی را در گوشه و کنار پایتخت دید که حتی به امکانات اولیه و آموزش و اطلاعات کافی برای جلوگیری از بیماری دسترسی ندارند. این حضورِ نامبارک، گاه به ازدحامی ترسناک می‌انجامد و محله‌ای را ناامن و احتمال شیوع بیشتر ویروس را بیشتر می‌کند؛ موضوعی که انتقاد شهرداری تهران را هم برانگیخته است. این تصاویر که در فاصله یازدهم تا سیزدهم فروردین تهیه شده، قاب‌هایی تأمل‌برانگیز از تهران است. وقتی از هشتگ «در خانه بمانیم» استفاده می‌کنیم، گوشه‌چشمی بیندازیم به افرادی که «خانه» برایشان واژه غریبی است.

  • در روزهایی که حرف از خانه‌نشینی برای قطع زنجیره شیوع ویروس کروناست، عده‌ای هستند که خانه‌شان خیابان‌ها، زیر پل‌ها و ایستگاه‌های اتوبوس و هر جایی است که به آن منطقه آلوده گفته می‌شود.
  • یک کارتن‌خواب در خیابان انقلاب. با وجود اجرای «طرح پیشگیری از ابتلا به کرونا در افراد بی‌خانمان و کارتن‌خواب‌ها» توسط سازمان بهزیستی، هنوز در برخی خیابان‌ها و معابر تهران، افرادی هستند که با شیوع ویروس کرونا در خیابان‌های آلوده می‌خوابند.
  • یکی از مناطقی که با توجه به شیوع گسترده ویروس کرونا، طرح جمع‌آوری کارتن‌‌خواب‌ها و افراد بی‌خانمان در آن بطور کامل انجام نشده، خیابان مولوی و میدان شوش است. افراد زیادی در کوچه‌های مجاور و ایستگاه‌های اتوبوس می‌خوابند.
  • یک کارتن‌خواب در خیابان مولوی. با وجود اعلام ستاد مبارزه با شیوع ویروس کرونا در کشور مبنی بر لزومِ ماندن مردم در خانه‌، هنوز افرادی در خیابان‌های تهران هستند که «خانه‌هایشان خیابان است».
  • جای خوابش یکی از کوچه‌های خیابان سعدی شمالی است. خودش را علیرضا معرفی می‌کند و می‌گوید به دلیل عفونت شدید پاهایش، او را به گرمخانه راه نداده‌اند. می‌ترسد وارد بیمارستان شود؛ مبادا به کرونا مبتلا شود. می‌گوید: اگر مریض شوم کسی نیست از من مراقبت کند و می‌میرم.
  • ساعت که از ۱۲ شب می‌گذرد، خیابان مولوی تهران پاتوق کارتن‌خواب‌ها و افراد بی‌خانمانی می‌شود که یا بخاطر اعتیاد یا نداشتن توان مالی لازم برای اجاره یک سقف، «خانه‌هایشان خیابان است».
  • اسمش مهدی است؛ معروف به سید زاپاتا. کارتن‌خواب میدان تجریش است. اطلاعاتش راجع به شیوع ویروس کرونا کامل است و می‌گوید بخاطر برخوردهای نامناسب و دور شدن از محل کارش، به گرمخانه نرفته است. آرزو می‌کند کرونا بگیرد و از این دنیا خلاص شود!
  • پیرمرد ۶۰ ساله می‌گوید پنج سال است زیر پل‌ سیدخندان می‌خوابد. از شیوع ویروس کرونا اطلاع ندارد و برخورد نامناسب و مفقود شدن وسایلش را دلیل حضور نیافتنش در گرمخانه عنوان می‌کند.
  • زیر «پل ری» تهران جمع زیادی از کارتن‌خواب‌ها اسکان دارند. آتش روشن می‌کنند و دور هم می‌نشینند و بی‌خبر یا بی‌اعتنا به شیوع کرونا، در یک ظرف مشترک غذا می‌خورند و از یک پایپ، شیشه می‌کشند.
  • کارتن‌خواب خیابان مولوی که تا قبل از بسته‌شدن مساجد، شب‌ها در محوطه مسجد می‌خوابید. اطلاعات زیادی راجع به کرونا ندارد. نامش علیرضا است و می‌گوید چون در کار بازیافت است، در گرمخانه راهش نمی‌دهند. می‌گوید هر روز مردم محل برایش ماسک و دستکش می‌آورند.
  • یک کارتن‌خواب در پل ری. طرح پیشگیری از ابتلا به کرونا در میان افراد بی‌خانمان و کارتن‌خواب از اواخر اسفند آغاز شده اما هنوز حضور این افراد در گوشه و کنار شهر به چشم می‌آید.
  • یک کارتن‌خواب در ایستگاه اتوبوس خیابان شریعتی. یکی از بیشترین قسمت‌های آلوده به ویروس کرونا، اماکن عمومی مثل ایستگاه‌های اتوبوس است. کارتن‌خواب‌ها از سرِ بی‌خبری، بی‌اعتنایی یا ناچاری، همین محل آلوده را سقف خانه خود می‌بینند.
  • چند بی‌خانمان در خیابان مولوی تهران. این روز‌ها هشتگ «در خانه بمانیم» ترند شده تا زنجیره شیوع ویروس کرونا قطع شود. چند نفرمان خبر داریم که عده‌ای در کنار ما در همین شهر زندگی می‌کنند که خانه‌شان خیابان است؟
  • از زیر کرکرۀ مغازه‌، کمی باد گرم می‌آید. برای اینکه یک کارتن‌خواب شب را زنده به صبح برساند، همین گرمیِ ناچیز هم غنیمت است. اینجا خیابان ولیعصر تهران، طولانی‌ترین خیابان ایران است.
  • کافیست درِ ورودیِ یک ساختمان کمی عقب‌نشینی داشته باشد تا به محلی برای خوابیدن یک کارتن‌خواب تبدیل شود. احمد، پا به سن گذاشته است می‌گوید راجع به کرونا اطلاعی ندارد. بعضی شب‌ها که نزدیکِ گرمخانه باشد، در آنجا شب را به صبح می‌رساند.
  • بعضی از کارتن‌خواب‌ها اعتیاد دارند و همین هم زمینشان زده، اما برخی هم چهره سرحال‌تری دارند. هرکه هستند، در یک وضع مشترکند؛ هیچ سقفی جز آسمان ندارند.
  • داخل سازه‌های «پل چوبی» جایی برای خود دست و پا کرده‌اند. دور هم جمعند و مواد مخدر مصرف می‌کنند. اینها چند نفر از همان کسانی هستند که «طرح پیشگیری و مراقبت از کرونا در افراد بی‌خانمان و کارتن‌خواب» درموردشان اجرا نشده و بی‌تفاوت نسبت به کرونا، ساعت‌ها را سپری می‌کنند.
  • خود را علی معرفی می‌کند و می‌گوید ۴۰ سال است اطراف محدوده پارک دانشجو و تئاتر شهر کارتن‌خواب است. به گرمخانه اعتقادی ندارد و در این روزهای کرونازده، معتقد است گرمخانه آلوده‌تر از خیابان است.
  • یک کارتن‌خواب در ایستگاه اتوبوس چهارراه استانبول تهران. ایستگاه ممکن است آلوده باشد؟ خب باشد! وقتی دنبال یک وجب جای خواب باشی تا از سرمایی که از زمین بیرون می‌زند و باد و بارانی که از آسمان به جانت می‌افتد در امان بمانی، کرونا شاید دیگر آنقدرها هم مهم جلوه نکند!
  • یک کارتن‌خواب در حوالی خیابان فلسطین تهران. وقتی از هشتگ «در خانه بمانیم» استفاده می‌کنیم، گوشه‌چشمی بیندازیم به افرادی که «خانه» برایشان واژه غریبی است.

منبع:ایسنا

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.