گرگ پوپوویچ خیلی جلوتر بود تا صبور باشد

شبی که نویسنده شما ظاهر شد در آغاز یک آویز حماسی هنوز هیچ کس کاملاً از آن خبر نداشت. به طور خاص ، در اوایل فینال کنفرانس غربی 2017 که گلدن استریت واریورز را بالا برد و به آرامی اما مطمئناً سان آنتونیو اسپورز را افزایش داد. دو روز قبل ، کاوی لئونارد روی پای Zaza Pachulia با شلیک مقابل سان آنتونیو نیمکت فرود آمد و به فصل خود پایان داد و بیشتر موارد دیگر را از بین برد. آن لحظه اساساً سالهای بعد بسکتبال حرفه ای را بیش از هر بازیکن ، تیم یا رویداد دیگر تغییر داد. هیچ کس نمی دانست که پس از آن ، البته ، اما قبل از این که برای هر کسی انجام دهد ، به جز شاید خود لئونارد ، روی گرگگ پوپوویچ طلوع کرد.

اسپورز ، که در سه ماهه سوم بازی 76-55 به پیروزی رسید ، وقتی لئونارد صدمه دید ، 113-111 را از دست داد. آنها بازی 2 را با نتیجه 136-100 کنار گذاشتند و بعد از آن این دو را از دست دادند. تا آن لحظه ، اسپورز در 20 سال گذشته تحت پوپوویچ ، به طور اثبات و با حاشیه گسترده بهترین تیم ورزش بود. از آن زمان ، آنها 25 هستند.

اما این حتی مربوط به لئونارد یا اسپورز نیست. این در مورد پاپ است ، و اتفاقی که دو شب پس از آن آسیب دیدگی افتاد. اسپورهای تازه برون سپاری در آن بازی توسط سه ده نفر خرد شدند و هرگز احساس نزدیکی از آن نمی کردند. پوپوویچ بدون هیچ روحیه ای وارد اتاق مصاحبه شد تا آشکار را توضیح دهد. قهرمان و نویسنده خود را وارد کنید و به دنبال یک خط برچسب برای داستانی باشید که این دو تیم دو ساعت قبل با هم همکاری داشتند.

بگذارید برای افراد ناشناس توضیح دهیم که پوپوویچ در اکثر مواردی که با بسکتبال ارتباط نداشته باشد ، یک شخص اصولی ، صالح و محترم است. اما وقتی صحبت از جنبه های عملکردی روابط رسانه ای می شود ، تحمل وی حداقل است. او به سرعت در این بخش از کار به نور قرمز تمایل داشت. سالهاست که وی از سوء استفاده از مرحوم کریگ ساجر در مصاحبه های درون بازی ، یک عمل وودویل انجام داد ، و این زمانی بود که او در روحیه خوبی بود. هنگامی که این احساس خنجر نبود و یا وقتی که احساس خیرخواهانه ای نمی کرد ، پاپ می توانست و به طور معمول در آن شرایط پرده و دلهره آور باشد ، به این دلیل که او مصاحبه های درون بازی را مزاحم ، آزار دهنده و توهین به این حرفه پیدا کرد-و با انصاف برای جدی ترین زحمتکشان مانند لیزا سالن ESPN ، تقریباً سه نفر از سه نفر در آنجا باقی مانده است.

پاپ همچنین می تواند در سایر رسانه های رسانه ای نیز پرده و مأمور شود. دلیل این امر این بود که – و بدون شک از یادگیری این موضوع تعجب خواهید کرد – او بسیاری از این سؤالات را مزاحم ، آزار دهنده ، توهین آمیز و احمقانه پیدا کرد. اگر او وقت خود را صرف انجام کاری واجب و مأیوس کرد ، او قصد نداشت آن را به طور شارژ از “به من بگو که چه احساسی داشتی …” و “چگونه می خواهی …” سوالات. مهلت یا مهلت بدون مهلت ، کسی به سادگی نگفت “مربی ، صحبت کردن در مورد …” با گرگگ پوپوویچ بدون الگوهای پراکنده خون روی دیوار پشت.

که ما را دوباره و در نهایت ، به بازی 2 و پیامدهای آن باز می گرداند. پاپ به همان روشی که متهم به یک دادرسی محکوم می کند وارد اتاق مصاحبه شد ، به موقع انجام وظیفه خود برای کمک به توضیح خود توضیح برای افرادی که قبلاً خیلی خوب درک کرده اند که تازه دیده اند. بعد از دو سؤال مسطح و برخی از سکوت های ناخوشایند ، قهرمان ما این گوهر بازجویی را کنار گذاشت:

“چه زمانی می دانستید که این بازی برنده نیست؟”

نه یک سؤال ویرانگر ، بلکه بدترین وضعیت را نیز نه ، و یک پاپ می توانست در صورت انتخاب با طنز و پیت ساردونیک پاسخ دهد. “وقتی 5-0 عقب افتادیم ،” در سرود ملی “،” وسط سه ماهه سوم شب دیگر “یا حتی” 1993 “. این یک دعوت برای او بود که یک ضربه محکم و ناگهانی دراماتیک را برای یک داستان بازی برای یک بازی بدون درام بنویسد. پاپ از این دعوت خودداری کرد ، زیرا او هنوز از پای پاچولیا خشمگین بود (NBA بعداً در نتیجه یک قانون ایجاد کرد) ، و به دلیل اینکه تیم خوب ساخته وی به تازگی 68 دقیقه قبلی بسکتبال خود را با 59 امتیاز از دست داده بود. او بیش از حد عصبانی بود که خنده دار بود ، در آن لحظه ، بیش از حد به پیت عصبانی شد ، و او با تحقیر مطمئن این سؤال را از بین برد. “آیا شما از من می پرسید که وقتی می دانستم ما تمام شده ایم؟ آیا از من می خواهید که احساساتم را روانکاوی کنم؟” او گفت ، کم و بیش (ما کلمات را به همان اندازه که لحن و ظاهر را انجام می دهیم به یاد نمی آوریم ؛ فیلم نشان می دهد که احساس طولانی تر از آنچه در واقع بود). پس از گذشت حدود یک دقیقه از او که از طریق پاسخی طعنه می زند ، پرسید: “آیا این به سوال شما پاسخ داد؟” و نویسنده شما ، که برای یک پاسخ دلپذیر گیر کرده است ، گفت: “بله ، این کار را می کند ، متشکرم.” در آن مرحله او به دنبال کسی باهوش تر بود تا از او چیزی بهتر بپرسد.

این یک tirade نبود ، اما غیرقابل تحقق تحقیرآمیز بود ، و شاید به طرز شایسته ای چنین باشد. با عقب نشینی ، می توان نظر خود را دید ، زیرا این معادل این بود که از کسی بپرسید که تازه در کشاله ران مورد اصابت قرار گرفته است ، “کدام طرف را اول احساس کردید؟” هیچ کس در هنگام گرفتن یک جونک به سمت خیلی تحلیلی نیست ، چه رسد به نکات خوب زمانی تجربه.

جلسه به زودی پس از آن به پایان رسید و قهرمان ما از اتاق بیرون رفت و به طور خلاصه از سؤال وی استفاده کرد و دوباره دینامیک روابط قبلی ما با پوپوویچ را که در روزهایی که حفظ روابط با رسانه های محلی دستیار مربی در اوکلند بود ، دوباره در اوکلند قرار داد. پوپوویچ کاملاً جذاب و آگاه از هویت هر جوکی نوت بوک در هر اسکرام بود ، در صورتی که کسی نباشد که برای چیزهای داخل آن خسته شود. او همیشه یک مرد نظامی با حس محکم زنجیره ای فرماندهی بود. در آن زمان که توسط او دست و پنجه نرم می کرد ، نمی خواست داستان کسی را به عقب برگرداند ، بنابراین در اصل او با استفاده از خطای روی تیرانداز ضعیف در دو دقیقه گذشته بود.

این در حالی بود که به امید اینکه شخص دیگری را برای متناسب با یک شکست سه دوازده امتیاز که ما از پشت و در آغوش گرفتیم ، به سمت اتاق های قفل قدم می زدیم. او سینه ما را بست و خواستار بررسی عملکرد خود شد: “چطور بود؟” همانطور که ما شگفت زده شده بودیم ، او در این پاسخ به جنبه اجرائی خود می داد تا از جریمه شدن یا رها کردن بمب های F در مقابل دوربین های تلویزیونی خودداری کند. آغوش خرس روش او بود … خوب ، به اندازه انجام این کار طنز باکتری در نوار عذرخواهی نکرد. به همین ترتیب ، تمام کارهایی که ، این بود که با او بخندیم و بگوییم ، “بیرون از خانه ، یکی از بهترین های شما. اما من از طریق افراد بدتر بدتر توهین شده ام. حال شما خوب است؟” و او گفت ، “من خوب کار می کنم. می بینمت به خانه.” دو بازی بعد ، او و اسپورز انجام شد.

به طور خلاصه ، این یک نمونه بسیار استاندارد برای ظاهر شدن ، فقط خوش خیم تر از اکثر بود. این آیین گذرگاه نبود که شاید برای یک مبارز سبزتر یا لحظه ای عمیق از خونریزی توسط یک شکارچی متخصص باشد. به هیچ وجه چیزی در مورد شخصیت اساسی این مرد فاش نکرد و از راه دور آسیب زا نبود. این فقط در یک شب گمشده ، مانند صدها نفر دیگر که او در زمان خود اجرا کرده بود ، و چیز دیگری نبود. این ، به طور کلی ، بیشتر “سلام ، من مجبور شدم بینی خود را در موهای شما منفجر کنم ، زیرا مردم به دنبال آن بودند ، هیچ چیز شخصی” از هر چیز دیگری. این بخش از این کار همچنین به همین دلیل است که بهترین و باتجربه ترین مربیان مهارت بازیگری به خوبی توسعه یافته را برای همه موارد دارند ، و اینکه چرا هرکسی که نمی توانند تسلط بر این هنر به نظر می رسد نوعی JJ Redick-y است. قهرمان شما همچنین یاد گرفت که کمی از اتاق مصاحبه باردار باشد ، گودال دوغاب عمومی که در آن کمترین سؤالات اساسی بیشترین عملکرد را دارند. پوپوویچ نیز امتیاز را در آنجا می دانست.