برای پلنگ ها و رعد و برق ، بدتر بهتر است

این قانون ساده و سر راست است ، و به ندرت چیزی جز درست اثبات می کند: قضاوت های انجام شده پس از بازی 1 از هر سری تمایل به بازگشت به شرم آور فقهای تکانشی که آنها را ساخته است. با این وجود ، هر دو شب گذشته در اوکلاهما سیتی و رالی ، یک مشترک مشترک بین تندر و فلوریدا پانترز آموختیم. آنها در حالی که ورزش های کاملاً متفاوتی را در مکان های مختلف بازی می کنند ، آنها همان رویکرد کلی فلسفی را حفظ می کنند ، یعنی این است که تجربه شما را به عنوان یک حریف آنقدر ناخوشایند کنید که تجربه آنها به عنوان یک مبارز توسط شما به عنوان درخواست کننده تعریف شود.

به عبارت دیگر ، آنها با بدبختی شما پیروز می شوند. اگر آنها اتفاق بیفتد که هنر بازی های مربوطه خود را در طول مسیر بالا می برند ، خوب ، این یک نتیجه خوشحال اما کاملاً ناخواسته از کار اصلی خواهد بود. شادی آنها در ناامیدی شماست. رضایت آنها از ناتوانی جنسی شما ناشی می شود. هرچه بدتر شود ، بهتر می شود.

در هر دو بازی 1 از فینال کنفرانس غربی NBA و بازی 1 از فینال کنفرانس شرقی NHL ، که با دقت تحمیل بدبختی موضوع اصلی بود. تندر توانایی مینسوتا را برای اجرای تخلف خود به تمرکز اصلی عصر خود تبدیل کرد و عکس هایی را با غیرت قابل توجه از 25 پا شروع کرد. آنها این کار را با اطمینان و بی امان به اندازه کافی انجام دادند که ، هنگامی که تیمبرولول ها عقب افتادند ، آنها مجبور شدند سه نفر (مورد بحث) را بیشتر بگیرند تا تفاوت را ایجاد کنند. این عکس ها پایین نرفتند ، و یک دایره از عذاب را که با از دست دادن 26 امتیاز به پایان رسید که احساس می کرد باید بدتر می شد ، بسته شد. تنها چیزی که Timberwolves می توانست در آن آرامش پیدا کند این بود که مچ پا نورد آنتونی ادواردز در نیمه اول سریال های خود را قبل از شروع نابود نکرد.

تقریباً همزمان ، فلوریدا پلنگ ها با ضرب و شتم طوفان های کارولینای ، 5-2 ، دفاع از پیروزی خود را در استنلی جام ادامه دادند ، بیشتر با بازی همان بازی “سنگین” هزینه ای که به آنها کمک می کرد تا از برگهای افرا تورنتو سریال را پخته کنند. مانند تندر ، که نهایی نهایی بسیار نزدیکتر از تفاوت واقعی تیم ها به نظر می رسد. پس از یک فرایند احساس 10 دقیقه ای-این بخشی از بازی برای Savants به عنوان “چیزهای بعد از سرود و قبل از شروع واقعی گهواره” شناخته شده است-Panthers با قدرت و تکرار به عصا تکیه داد و کار به ظاهر ساده ای را برای رسیدن به یک پایان توهین آمیز انجام داد. کارولینای ، که آخرین بازی وی پنج روز پیش بود ، تلاش های بیشتری را با پایان بازی ، 78-46 انجام داد ، اما بسیاری از آنها از ناامیدی عجله کردند که ممکن است هرگز دیگری وجود نداشته باشد ، تا جایی که ناامید کننده و از خط دید آسان است. شب سرگی بابروسکی دروازه بان فلوریدا شلوغ بود ، اما تا حد زیادی بدون نگرانی بود. حتی به طور خلاصه کارولینا در هنرهای تاریک هاکی (در صورت امکان باب ، ضرب و شتم عجیب و غریب و سوت سوت) به سرعت خفه شد. در واقع ، پاول موریس ، مربی فلوریدا ، گفت که او این کار را نکرد مانند بازی فلوریدا ، که بعد از یک پیروزی سه گل که می توانست و شاید باید پنج نفر باشد ، یک روانکاوی عجیب و غریب است.

مطمئناً اختلافات کمی وجود داشت. کنترل بازی فلوریدا در 10 دقیقه اول تأسیس شد ، در حالی که اوکلاهما سیتی به یک نیمه کامل نیاز داشت تا جلوه های چرخش سریع از هفتمین بازی شنبه مقابل دنور را از بین ببرد (مینه سوتا نیز با استراحت شش روزه وارد سریال شد). این یک واقعیت نسبتاً قابل پیش بینی است که ، در پلی آف NBA ، تیم هایی که بازی های کمتری را انجام می دهند در اوایل تمایل دارند که بعداً واضح تر شوند. در پلی آف جام استنلی ، تعداد بازی هایی که شما بازی می کنید تعداد بازی هایی که در آن دروازه بان شما نمی خورد ، کمتر مرتبط است و نوبت ستاره فلوریدا – این سومین فینال کنفرانس پیاپی پلنگ ها است – همزمان با تعالی باب در بهار است. آنها رهبری می کنند و به سادگی آن را بر نمی گردانند. بازی های آنها ، هنگامی که درست بازی می شود ، بدون دردسر هستند ، زیرا می توانید سریعاً بفهمید که چه کسی است و چه چیزی خواهد بود.

یک نقطه مقایسه دیگر ، البته جزئی ، بین تندر و پلنگ وجود دارد ، و این تصور طولانی و هنوز هم نیرومند است که هر تیم دارای یک تحریک کننده جادویی است که بازی ها را به نفع آنها تغییر می دهد. برای فلوریدا ، یعنی برد مارتند ، بهترین روزهای او به وضوح در آینه عقب است اما همچنین خط سوم Panthers را با آنتون لوندل و Eetu Luostarinen به عنوان بهترین سه نفری در بازی های پلی آف تبدیل کرده است. Snipfest مارسند در مقابل Shayne Gostisbehere کارولینای در اواسط دوره سوم ، یک صحنه صحنه برای سر و صدا آزار دهنده بود.

با این حال ، مارچند به هیچ وجه بهترین بازیکن Panthers نیست. این الکساندر بارکوف خواهد بود. بهترین بازیکن اوکلاهما سیتی وت مهمترین تحریک کننده Shai Gilgeous-Alexander است که به عنوان یک شکارچی ناپاک برای رقیب رعد و برق جیمز هاردن سابق ، شهرت می یابد. این نماینده به سختی جهانی است. هاردن به دلیل اینکه از نظر اصلی بازی او علاقه زیادی داشت یا نه ، به طور جهانی محکوم شد ، در حالی که گیلگو-الكساندر از فلت تاکتیکی به عنوان یك ابزار در كمربندی وسیع تری از مهارت ها استفاده می كند كه احتمالاً او را به یكی از چهره های ERA پس از لوبرون/کاری لیگ تبدیل می کند. او 17 مورد از 27 شوت خود را در بازی 1 از دست داد ، اما هنوز هم این لولا بود که تمام درهای لازم را برای OKC در نیمه دوم باز کرد. اگر نیمه اول بازی 3 از سریال Memphis را عمیقاً غیر عادی بگیرید ، حاشیه پیروزی Thunder's Thunder این فصل 51 ، 19 ، 32 ، 2 ، 26 ، 43 ، 5 ، 7 و 26 بوده است.

این دو بازی نشان می دهد که این دو سری عمدتاً در مورد اینکه چه کسی از آن متنفر است کمتر خواهد بود ، بنابراین فشار بسیار بیشتری را بر روی پستانک ها و ستاره های نفتی وارد می کند تا جوی های آزاد و عاری از زاویه دار باشد. این چهار تیم به راحتی ، با دریچه گاز باز و تعداد زیادی از شوت های بالا بازی می کنند. این سمت سرگرم کننده Ledger است و سه شنبه شب نیمه سنگین تر بود. این دو سریال ، هر چه از نظر شخصی شما برای کلانشهرهای نفرت انگیز مانند نیویورک یا دالاس ، بسته به اینکه چگونه برنده شادی ایجاد می کند و نه اینکه آن را خفه کند ، از بین می رود. اما مبادا شما به یادآوری نیاز داشته باشید ، تنها چیزی که از نظر عینی احمقانه تر از پیش بینی یک سری مبتنی بر یک بازی است ، پیش بینی آن بر اساس هیچ.