Pacers خیلی زیاد برای رسیدگی بود

بسکتبال پلی آف شدید و پیچیده است ، پر از تصمیمات کوچک که می تواند یک بازی ، یک بازی ، یک سری ، یک فصل را در اختیار داشته باشد. اما ، در هسته اصلی آن ، می تواند و اغلب بسیار ساده باشد: تیم بهتر تمایل به پیروزی بیشتر از این را ندارد. در مورد فینال کنفرانس شرقی ، پس از برخی پیچیدگی ها و چرخش ها ، این بدیهیات ثابت شد ، زیرا ایندیانا پراس پس از یک بازی بدون پرده 5 به عقب برگشت تا نیویورک ناکس را در زمین خانه با مد غالب ، 125-108 ببندد.

Pacers در طول این سری ثابت کرد که آنها در واقع لباس های بهتر ، عمیق تر و آماده تر بودند. اعتبار به Knicks برای فشار آوردن این سریال تا آنجا که انجام می شود ، اما سرعت ، سرعت و انرژی ایندیانا اغلب تکه هایی از Gametime را به جلسات پیگیری تبدیل می کند ، مسابقات که با کم عمق و نبرد خسته کننده نمی توانستند ادامه دهند. این در بازی 1 صادق بود ، هنگامی که ایندیانا در سه دقیقه پایانی یک بازگشت غیرممکن را به پایان رساند ، و دوباره در بازی 4 صادق بود ، هنگامی که آنها نیویورک را با امتیازات خاموش و یک عملکرد متعالی Tyrese Haliburton به پایان رساندند. آیا تعجب آور بود که Pacers این کار را یک بار دیگر شنبه شب به یک تیم کاملاً خسته و خسته شده از Knicks انجام داد؟ حداقل برای من نیست.

اعتبار زیادی وجود دارد که می توانید برای یک پیروزی نزدیک و برجسته که در نیمه دوم منفجر شد ، بدست آورید. Haliburton بهترین بازی تیراندازی خود را در این سریال نداشت ، اما او در مرحله چهارم به برخی از سبدهای کلیدی برخورد کرد ، از جمله این نکته تعجب آور-یک پاپ 32 پا که کوین هارلان را وادار کرد تا فریاد بزند “Tyrese Haliburton دیوانه شده است!”

(سریع کنار: این بازی نهایی NBA در TNT در حال حاضر بود ، بنابراین من خوشحالم که هارلان آخرین بار در پایان یک بار از دست داد. او بهترین شورت در تفسیر است.)

پاسکال سیاکام ، در مسیر پیروزی در فینال کنفرانس شرقی MVP ، حتی بهتر شد ، 31 گل به ثمر رساند و هر مدافع Knicks را که به سمت او به سبد پرتاب شده بود ، در حالی که در هر انتقال قرار گرفت. اوبی تاپین ، نایک سابق ، در 18 از نیمکت اضافه شد. آرون نسیمیت و به ویژه اندرو نمبارد هر بار در زمین جالن برونسون را تحت تعقیب قرار می دادند و او را تحت الشعاع قرار می دادند ، زیرا همه آنها سریال را با محافظت از بدن به بدن و دسترسی های زیادی داشتند. ایندیانا روز شنبه 17 گردش مالی را مجبور کرد و در زمان واقعی مانند دو برابر احساس می کرد.

آنچه درست بود ، بیشتر ، از طریق پنج بازی اول ثابت شد که دوباره در اینجا صادق است. ایندیانا فقط قدرت شلیک بیش از حد ، اجساد بیش از حد و هماهنگی بیش از حد برای رسیدگی به نیویورک داشت. هر دو ستاره نیویورک برای نجات فصل تیم خود تلاش کردند. کارل-آنتونی تاونز به همان اندازه که همه بازی های پلی آف بود ، یک الک دفاعی بزرگ بود ، به عنوان یک زانو مجروح مانع شد و چهار پرتاب آزاد از دست رفته ، حتی هنگامی که او توانست آنها را به سمت تساوی بیش از حد در دفاع ، در کنترل جامد نگه دارد. برونسون بدترین بازی خود را در این سریال داشت و با 19 در 8-از 18 تیراندازی (2-از 7 از سه) به پایان رسید تا با پنج دور برگشت همراه شود. با نگهبانان Pacers تمام تلاش خود را برای مختل کردن ریتم او انجام دادند ، برونسون فقط انرژی لازم برای رسیدن به نقاط مورد علاقه خود را در زمین نداشت و او یک زن و شوهر از شناورها و لباس های تجاری خود را از دست داد. Mikal Bridges کارآمد بود (تیراندازی 6 از 9) اما نتوانست خود را به اندازه کافی برای انتخاب Slack Stars ادعا کند ، و جوش هارت یک منفی فعال بود ، که توسط یکی از خطاهای سه امتیاز زشت که در سالها دیده ام ، سوراخ شده است ، به نوعی چیزی جز لیوان دور تخته پشتی ندارد.

این مرگ با هزار کاهش بود ، زیرا نیویورک به طور مداوم کار کمی را انجام داد تا در آن بماند تا ایندیانا بتواند امتیازات بی پاسخ را در دسته ها بریزد تا اینکه این دسته ها در سه ماهه سوم خیلی زیاد شدند ، که ایندیانا 34-23 پیروز شد ، اساساً بازی را تعطیل کرد. Knicks در چهارمین امتیاز از نه امتیاز نزدیک نمی شود. گذشته از OG Anunoby ، که بهترین بازی خود را از این سریال در هر دو انتها داشت ، هیچ بازیکن Knicks به نظر نمی رسید که این کار را انجام دهد ، در حالی که هر استارت ایندیانا و تقریباً تمام ذخایر آنها در شب در تیراندازی یا بالاتر از 50 درصد به پایان رسید. این نتیجه سبد های آسان است که گردش مالی را خاموش می کند ، بله ، بلکه مجموعه های نیمه دادگاه که دارای دست و پا گیر در یک چوچ است. بارها و بارها ، هالیبورتون به داخل رنگ حرکت می کند و باعث می شود که زانوهای خسته به چرخش هایی که نمی توانند از آنها بازیابی شوند پس از اینکه ستاره پکرز برای یکی از پاس های پرش ثبت اختراع خود به هوا رسید.

بنابراین فینال NBA تنظیم شده است ، و بحث در برابر این مسابقه صحیح است. درست همانطور که اوکلاهما سیتی در غرب می چرخد ​​، فقط به هفت بازی مقابل تیم قهرمانانه و تحت نظارت دنور ناگتس می رود ، Pacers همین کار را کرد و به دور قهرمانی که فقط چهار بازی از دست داد ، رسید. Knicks در بازی های 3 و 5 نشان داد که در بهترین روزهای خود ، آنها می توانستند از بین بروند و حتی ایندیانا را هم محکم کنند. اما به نظر نمی رسید که Pacers هرگز با آگاهی از اینکه آنها به سادگی تیم بهتری بودند ، وحشت نکردند. آنها سریعتر ، سخت تر و کارآمدتر بازی کردند. اکنون آنها برای اولین بار از سال 2000 در فینال بازگشتند.