Knicks تصمیم می گیرد که آنها برای تام تیبودو خیلی خوب هستند

با مشاهده از یک زاویه ، تام تیبودو که شغل خود را به عنوان سرمربی نیویورک ناکس از دست داد ، توسعه ای که امروز بعد از ظهر توسط شمس چارانیا گزارش شده است ، بسیار ناعادلانه به نظر می رسد. در اینجا یک پسر است که تیم خود را به یک فصل معمولی 51 برنده هدایت می کند ، سفر به فینال کنفرانس شرقی-لوبیا بیرون از بوستون سلتیکس متنفر در این راه-و دو برد از فینال NBA به دست آورد و اکنون بیکار است. اگر تحت شرایط مشابه اخراج شدید ، احتمالاً احساس سختی می کنید.

اما حالات واقعی یک تیم بسکتبال و مناسب بودن سرمربی آن برای اشتغال هرگز به اندازه ساده ای نیست که شرایط کلان ممکن است آنها را به نظر برساند. قبل از شروع بازی های پلی آف ، Knicks به عنوان یک سه بذر به ویژه تحت تأثیر قرار گرفت. امتیاز خالص آنها به علاوه 4/4 بود ، آنها در برابر تیم های خوب برنده های چشمگیری داشتند و تیبودو بار دیگر شروع کنندگان خود را در زیر کوهی از دقایق بی نیاز دفن می کرد. Whatever shine the playoff results themselves had restored could be easily tarnished by some of the underlying facts: The Knicks went 10-8 in the playoffs with a point differential of exactly 0, and the starting five that Thibs leaned on so heavily in the regular season was so bad—minus-31 in 335 minutes—that Mitchell Robinson was inserted into the starting lineup partway through the conference finals.

بسکتبال که بازی می شود خیلی بهتر از آماری که تولید کرده است. جالن برونسون با تعداد انگشت شماری از عکسهای بزرگ دیگر که با استفاده از آن می تواند وضعیت رو به رشد خود را به عنوان یک افسانه Knicks سوزانده شود ، پس از فصل پس از فصل را ترک کرد ، اما هیچ کس سیستم را که این عکس ها را به عنوان “تفکر رو به جلو” تولید می کرد ، اشتباه نمی کند. Mundanity of the Knicks 'بیشتر در طول سریال های آنها در برابر Pacers برجسته شد ، که سبک و شیوه ای دیوانه کننده و دیوانه کننده آن به عنوان شعر در کنار ورودی های باینری Knicks ظاهر می شد. در نهایت بازیکنانی هستند که تصمیم می گیرند در زمین چه اتفاقی می افتد ، اما Knicks به وضوح با داشتن مربی که بیشتر به دلیل فریاد زدن به عکسهای مختلف از حاشیه شناخته شده است ، به شما کمک نمی کند تا از آنچه که برای ترسیم نمایشنامه ها است.

و با این حال! Knicks یکی از چهار تیم گذشته بود که ایستاده بود و در مدت طولانی و طولانی از عدم تحرک قبل از حضور تیبس گیر کرده بود. کمک به تبدیل یک حق رای دادن Doofy مانند نیویورک Knicks به یک سازمان صالح که انتظارات واقعی را در بر می گیرد ، یک دستاورد است ، و شخصی که ممکن است کسی در موقعیت تیبودو انتظار داشته باشد به جای ملاقات با یک شیتکان ، جشن گرفته شود. اگر او می خواست بقیه روزهای خود را صرف لعن کردن Knickerbockers کند و برای سقوط آنها دعا کند ، هیچ کس نمی تواند او را سرزنش کند.

در مورد Knicks ، آنها اکنون در موقعیتی قرار دارند که خواستار تصمیم گیری کامل است. تیم های دیگر قبلاً خود را در اینجا پیدا کرده اند ، وقتی که موفقیت شروع به احساس پایدار می کند ، سرمربی عینی صالح اما احتمالاً محدود را به خود جلب کرده اند. Knicks شرط می بندد که تیبودو تیم را تا آنجا که توانایی های او به او اجازه داده است ، و یک مربی جدید – شاید کسی که ایده های مدرن تری در مورد مدیریت چرخش و مجموعه های تهاجمی دارد – می تواند به آنها کمک کند تا به سطح بعدی سعادت برسند. به راحتی می توان به خاطر داشت که چگونه گلدن استریت واریورز از یک تیم خوب تحت مارک جکسون به یک سلسله تحت استیو کر تبدیل شد و فکر می کند سلام ، این همان کاری است که ما باید انجام دهیم.

این که آیا این شرط از بین می رود ، کاملاً بستگی به این دارد که چه کسی تصمیم به جایگزینی تیبودو تصمیم می گیرد. تیلور جنکینز در آنجا است. مایکل مالون نیز همینطور است و تعداد زیادی از مربیان دستیار که احتمالاً هرگز از آنها نشنیده اید. ترحم تیبودو ، مطمئناً ، اما پسر بعدی را ترحم کنید. مهم نیست که چه اتفاقی می افتد ، تیبودو می تواند با غرور به کارهای خود در نیویورک نگاه کند. از طرف دیگر ، جایگزینی او یا قهرمانی خواهد بود که سرانجام این تیم را در آخرین ، بلندترین موانع یا دینگ دونگ که همه آن را لعنتی می کند ، می گیرد.